نحوه ساخت سیم اترنت: راهنمای گام به گام

ساختن سیم اترنت خودتان زمانی که ترتیب سیم کشی، ابزار مناسب و استاندارد کابل مورد نیاز خود را درک کنید، ساده است. کل فرآیند برای هر کابل کمتر از 10 دقیقه طول می کشد وقتی مواد را آماده کردید کانکتورهای RJ45 را با پیروی از استاندارد سیم‌کشی T568الف یا T568B روی هر انتهای یک کابل جفت تابیده بسته می‌کنید و سپس اتصال را با یک تستر کابل تأیید می‌کنید. این پاسخ کوتاه است. بقیه این راهنما به هر مرحله، هر متغیر و هر اشتباهی که ارزش اجتناب از آن را دارد عمیق‌تر می‌شود.

چه در حال راه‌اندازی یک آزمایشگاه خانگی، سیم‌کشی یک دفتر یا تعویض یک کابل وصله آسیب‌دیده باشید، ساختن سیم اترنت خود کنترل دقیق طول، توانایی انتخاب مواد با کیفیت بالاتر و درک واقعی از آنچه در داخل کابل وجود دارد را به شما می‌دهد.

در واقع در داخل کابل اترنت چیست؟

قبل از اینکه چیزی را پر کنید، دانستن اینکه با چه چیزی کار می کنید کمک می کند. یک کابل اترنت استاندارد شامل چهار جفت سیم مسی پیچ خورده - در مجموع هشت هادی . چرخش عمدی است. هر جفت با سرعت کمی متفاوت می‌پیچد تا تداخل الکترومغناطیسی (EMI) از جفت‌های همسایه را خنثی کند، خاصیتی که لغو تداخل نامیده می‌شود.

روکش بیرونی کابل - قسمتی که می بینید و دسته آن را در دست می گیرید - معمولاً از PVC یا یک ترکیب بدون دود صفر هالوژن (LSZH) ساخته شده است. این ژاکت در طول های پیوسته با استفاده از الف تولید می شود اکسترودر سیم و کابل ، ماشینی که مواد عایق را ذوب می کند و در حین عبور هادی های مسی از درون یک قالب، آن را به اطراف می فرستد. یکنواختی و ضخامت این ژاکت اکسترود شده به طور مستقیم بر انعطاف‌پذیری کابل، مقاومت آن در برابر درجه حرارت شدید و توانایی آن در برآوردن رتبه‌های ایمنی در برابر آتش مانند CM، CMR یا CMP تأثیر می‌گذارد.

در داخل ژاکت، هر هادی جداگانه نیز با یک لایه نازک از عایق پلاستیکی رنگی پوشانده شده است - دوباره توسط یک اکسترودر سیم و کابل در طول ساخت این کد رنگی چیزی است که به شما امکان می دهد تا زمانی که کابل را با دست قطع می کنید، نمودارهای سیم کشی T568A و T568B را به دقت دنبال کنید.

دسته بندی کابل های اترنت و مشخصات آنها

برای اکثر پروژه های سیم اترنت DIY، Cat6 نقطه شیرین عملی است . این به طور گسترده در دسترس است، سرعت گیگابیت را در طول 100 متر کامل اجرا می کند، از 10 گیگابیت در ثانیه در مسافت های کوتاهتر پشتیبانی می کند و هزینه آن فقط کمی بیشتر از Cat5e است. اگر در حال نصب دائمی دیوار هستید و می‌خواهید در طول ۱۰۰ متر با سرعت ۱۰ گیگابیت بر ثانیه در آینده محافظت کنید، Cat6A ارزش آن را دارد.

ابزارها و موادی که قبل از شروع به آن نیاز دارید

برش گوشه ابزارها جایی است که اکثر کابل های اترنت شکست خورده شروع می شوند. چروک بد برای چشم نامرئی است اما برای یکپارچگی سیگنال ویرانگر است. در اینجا همه چیزهایی که برای انجام درست کار نیاز دارید آمده است:

ابزارهای ضروری

• ابزار چین دار - این مهمترین ابزار است. یک گیره ضامن دار با کیفیت (مانند ابزارهای Platinum Tools یا Klein Tools) فشار یکنواخت و ثابتی را روی هر هشت پین به طور همزمان اعمال می کند. کرامپرهای ارزان قیمت بدون جغجغه علت شماره یک اتصالات متناوب هستند.
• کابل کش - یک کابل کش اختصاصی، ژاکت بیرونی را بدون سوراخ کردن عایق هادی داخل آن، نمره می دهد. می‌توانید از یک چاقوی کمکی استفاده کنید، اما عایق داخلی سوراخ‌شده باعث اتصال کوتاه و کاهش سیگنال می‌شود.
• برش های سیم یا قیچی برش داده شده - برای برش دادن هادی ها به طول یکنواخت قبل از قرار دادن در کانکتور RJ45.
• تستر کابل - اگر بیش از یک کابل می‌سازید، قابل مذاکره نیست. یک آزمایشگر تداوم اولیه کمتر از 20 دلار هزینه دارد و تأیید می کند که هر هشت پین به درستی در هر دو طرف متصل شده اند.
• خط کش یا متر نواری - برای اندازه گیری دقیق طول کابل و بررسی اینکه در هر انتها بیش از مقدار توصیه شده هادی را باز نکرده اید.

مواد

• قرقره حجیم کابل اترنت - بسته به محدوده پروژه خود، با پای یا در قرقره های 250 فوتی، 500 فوتی یا 1000 فوتی خرید کنید. ژاکت کابل، تولید شده از طریق a اکسترودر کابل در طول ساخت، باید با درجه بندی طبقه بندی، گیج هادی (معمولا 23 AWG برای Cat6)، و هر فهرست ایمنی قابل اجرا (CMR برای رایزر، CMP برای فضاهای پلنوم) علامت گذاری شود.
• کانکتورهای RJ45 - کانکتورهایی را خریداری کنید که با دسته کابل شما مطابقت دارند. کابل‌های Cat6 با هادی‌های با قطر بزرگ‌تر و اسپلاین داخلی‌شان به کانکتورهای درجه‌بندی Cat6 با کانال هادی وسیع‌تر نیاز دارند. استفاده از کانکتورهای Cat5e در کابل Cat6 منجر به تناسب ضعیف و چین خوردگی ناموفق می شود.
• چکمه های ضد فشار (اختیاری) - این آستین‌های پلاستیکی قبل از چین دادن روی کابل می‌لغزند و روی کانکتور RJ45 می‌چسبند تا از محل اتصال در برابر خم شدن مکرر محافظت کنند.
• برچسب یا نشانگر کابل - هر دو سر کابلی را که می‌سازید برچسب بزنید. این باعث صرفه جویی در ساعت ها عیب یابی بعد می شود.

آشنایی با استانداردهای سیم کشی T568A در مقابل T568B

اینجاست که مردم گیج می شوند، پس بیایید مستقیماً آن را حل کنیم. دو استاندارد سیم کشی پذیرفته شده برای کابل های اترنت وجود دارد: T568A و T568B ، توسط استاندارد TIA/EIA-568 تعریف شده است. آنها فقط در چینش جفت نارنجی و سبز (پین های 1، 2، 3 و 6) متفاوت هستند. هر دو برای اترنت گیگابیتی خوب کار می کنند. انتخاب فقط برای ثبات در یک نصب واحد اهمیت دارد.

T568B رایج‌ترین استاندارد مورد استفاده در ایالات متحده است ، به ویژه در محیط های تجاری و سازمانی. T568A در تاسیسات دولتی ترجیح داده می شود (در برخی از استانداردهای شبکه دولت فدرال ایالات متحده مشخص شده است) و از نظر فنی استانداردی است که توسط TIA برای تاسیسات جدید ترجیح داده می شود. در عمل، تا زمانی که از استاندارد یکسانی در دو سر کابل مستقیم استفاده کنید، کار می کند.

پین اوت T568B (از چپ به راست، زبانه رو به پایین)

کابل های مستقیم در مقابل کابل های متقاطع

A کابل مستقیم از همان استاندارد سیم کشی (T568A یا T568B) در هر دو طرف استفاده می کند. این چیزی است که تقریباً در هر موقعیتی ایجاد می کنید: اتصال رایانه به یک سوئیچ، سوئیچ به روتر، جک دیواری به یک پچ پنل. الف کابل متقاطع از T568A در یک طرف و T568B در طرف دیگر استفاده می‌کند و جفت‌های ارسال و دریافت را تعویض می‌کند. کابل های متقاطع از لحاظ تاریخی برای اتصال مستقیم دو کامپیوتر بدون سوئیچ مورد نیاز بودند. امروزه، تقریباً تمام کارت‌های رابط شبکه مدرن (NIC) و سوئیچ‌ها از Auto-MDI/MDIX پشتیبانی می‌کنند که به‌طور خودکار نوع کابل را شناسایی و تصحیح می‌کند و باعث می‌شود کابل‌های متقاطع عمدتاً منسوخ شوند. با این حال، دانستن تمایز از سردرگمی زمانی که با یک کابل متقاطع قدیمی در یک نصب قدیمی مواجه می‌شوید، جلوگیری می‌کند.

گام به گام: چگونه سیم اترنت بسازیم

این مراحل را با دقت دنبال کنید. تفاوت بین کابلی که با سرعت گیگابیت کار می کند و کابلی که با سرعت 100 مگابیت بر ثانیه از کار می افتد – یا اصلاً متصل نمی شود – اغلب به میلی متر هادی در معرض یا زاویه یک سیم منفرد کاهش می یابد.

مرحله 1: کابل را به طول برش دهید

فاصله ای را که باید بپوشانید اندازه بگیرید و کابل خود را قطع کنید. حداقل 6 تا 12 اینچ طول اضافی اضافه کنید تا در انتهای هر انتها حساب کنید و در صورت از کار افتادن کانکتور، برای خاتمه مجدد در آینده کمی سستی ایجاد کنید. حداکثر طول برای یک قطعه کابل اترنت 100 متر (328 فوت) است. برای Cat5e تا Cat6A. بیش از این باعث تضعیف سیگنال و اتصالات غیر قابل اعتماد می شود.

اگر از چکمه‌های کاهش فشار استفاده می‌کنید، اکنون - قبل از اینکه کانکتور را وصل کنید - یکی را روی کابل بکشید، زیرا نمی‌توانید بعداً آن‌ها را اضافه کنید.

مرحله 2: ژاکت بیرونی را از تن جدا کنید

برای نمره دادن و برداشتن تقریباً از کابل کش خود استفاده کنید 1 تا 1.5 اینچ (25 تا 38 میلی متر) از ژاکت بیرونی از هر انتها به آرامی امتیاز بگیرید - مواد ژاکت PVC یا LSZH را که توسط یک اکسترودر سیم و کابل با ضخامت کنترل شده اعمال شده است برش می دهید و فشار زیادی نمی برد. یک یا دو بار چرخاندن استریپر به دور کابل کافی است. بخش ژاکت نمره گذاری شده را بیرون بکشید تا چهار جفت پیچ خورده داخل آن نمایان شود.

هادی ها را بازرسی کنید. اگر عایق رنگی هر سیم منفرد بریده یا بریده شد، کابل را بیشتر برش دهید و این مرحله را دوباره شروع کنید. یک عایق سوراخ شده باعث ایجاد یک اتصال کوتاه بین هادی های مجاور تحت سیگنال دهی فرکانس بالا اترنت مدرن می شود.

برخی از کابل‌های Cat6 دارای یک اسپلاین متقاطع پلاستیکی هستند (که جداکننده یا پرکننده X نیز نامیده می‌شود) که طول کابل را طی می‌کند تا جفت‌ها را از هم جدا نگه دارد و تداخل را کاهش دهد. اگر مال شما اینطور است، آن را با برش ژاکت با استفاده از برش های برش همسطح کوتاه کنید.

مرحله 3: جفت ها را باز کرده و مرتب کنید

هر یک از چهار جفت را با دقت باز کنید و هادی های جداگانه را صاف کنید. برای T568B، آنها را از چپ به راست به این ترتیب بچینید: نارنجی/سفید، نارنجی، سبز/سفید، آبی، آبی/سفید، سبز، قهوه ای/سفید، قهوه ای.

این مرحله ای است که اغلب افراد مبتدی را به خود جذب می کند. وقت خود را اینجا بگذارید. سیم ها را صاف در دست خود قرار دهید و قبل از ادامه، دو بار ترتیب را بررسی کنید. یک سیم انتقال یافته به این معنی است که کابل کار نمی کند - یا بدتر از آن، به طور متناوب کار می کند، که تشخیص آن سخت تر است.

بیش از حد لازم هادی را باز نکنید. استاندارد TIA/EIA-568 حداکثر طول تاب نشده 13 میلی متر (حدود نیم اینچ) را برای Cat6 مشخص می کند. پیچش بیش از حد باعث کاهش عملکرد تداخل کابل می‌شود و می‌تواند باعث عدم موفقیت آن در تست گواهینامه شود، حتی اگر در طول آزمایش اولیه با سرعت گیگابیت متصل شود.

مرحله 4: هادی ها را به طول یکسان برش دهید

هر هشت هادی را صاف و یکنواخت در دست نگه دارید و ترتیب درست چپ به راست را حفظ کنید. با استفاده از برش های برش، همه آنها را به یک اندازه کوتاه کنید - تقریبا 12 تا 14 میلی متر (حدود نیم اینچ) از جایی که ژاکت بیرونی به پایان می رسد. هدف این است که کاملاً تراز باشد، حتی بر روی تمام هشت سیم بریده شود. طول ناهموار به این معنی است که برخی از هادی ها به پین ​​های کانکتور RJ45 نمی رسند و یک مدار باز روی آن پین ها ایجاد می کنند.

مرحله 5: هادی ها را در کانکتور RJ45 قرار دهید

کانکتور RJ45 را طوری نگه دارید که زبانه آن رو به پایین و انتهای باز آن به سمت شما باشد. هشت هادی را به هشت کانال کانکتور بکشید و نظم آنها را حفظ کنید. آنها را محکم به داخل فشار دهید - هر هادی باید دیواره جلوی کانکتور را لمس کند برای برقراری تماس مناسب پین های چین دار.

قبل از چین دادن، به قسمت جلوی کانکتور (انتهایی که پین ​​ها قرار دارند) نگاه کنید. شما باید رنگ متفاوتی را در هر موقعیت پین مشاهده کنید و ژاکت باید در قسمت پشتی کانکتور قابل مشاهده باشد. اگر ژاکت داخل کانکتور نباشد، کشش مکانیکی به درستی درگیر نمی شود و کابل در آن محل اتصال شکننده خواهد بود.

اگر در حال یادگیری هستید از کانکتورهای عبوری RJ45 استفاده کنید - آنها یک دهانه در جلو دارند که به شما امکان می‌دهد هادی‌ها را تا انتها فشار دهید و سپس پس از چین دادن، قسمت‌های اضافی را برش دهید. بارگیری صحیح آنها آسان تر است و نتایج ثابت تری برای مبتدیان ایجاد می کند.

مرحله 6: رابط را منقبض کنید

کانکتور RJ45 بارگذاری شده را در قالب منطبق بر روی ابزار چین دار خود قرار دهید. دسته ها را محکم و کامل فشار دهید. هنگامی که فشار کافی وارد شد، یک گیره ضامن دار کلیک می کند و رها می شود. یک چین‌کننده بدون ضامن نیاز دارد که فشار را بر اساس احساس قضاوت کنید - به اندازه‌ای محکم فشار دهید که تمام هشت پین به طور کامل در عایق هادی قرار بگیرند و زبانه کشش کاملاً روی روکش کابل فشار داده شود.

اگر از کانکتور عبوری استفاده می‌کنید، هادی اضافی را که از جلو بیرون زده است را با برش‌های برش تراز برش دهید. صورت بریده شده باید با قسمت جلوی رابط همسطح باشد.

تمام مراحل را برای انتهای دیگر کابل تکرار کنید. برای کابل مستقیم، از همان استاندارد سیم کشی (T568B یا T568A) در هر دو طرف استفاده کنید.

مرحله 7: کابل را تست کنید

هر دو سر کابل تمام شده خود را به تستر کابل وصل کنید. تستر یک سیگنال را از طریق هر یک از هشت پایه به ترتیب ارسال می کند و تأیید می کند که هر پایه در یک سر به پین ​​مربوطه در طرف دیگر متصل می شود و هیچ پایه ای به هم متصل نمی شود. یک نتیجه گذرا در یک آزمایش‌کننده تداوم پایه به این معنی است:

• هر هشت هادی به درستی وصل شده اند (بدون باز شدن)
• هیچ هادی عبور یا تعویض نمی شود
• هیچ هادی به یکدیگر کوتاه نمی شود

یک آزمایش‌کننده تداوم اولیه ویژگی‌های عملکردی مانند تضعیف، از دست دادن بازگشت، یا تداخل نزدیک (NEXT) را تأیید نمی‌کند. برای تأسیسات زیرساختی حیاتی، یک گواهی‌دهنده کابل حرفه‌ای (مانند موارد ساخته شده توسط شبکه‌های Fluke) آزمایش‌های کامل گواهینامه TIA-568 را انجام می‌دهد. این دستگاه ها چندین هزار دلار قیمت دارند و معمولاً اجاره یا متعلق به نصاب های حرفه ای شبکه هستند.

چگونه تولید کابل بر کابل هایی که می خرید و استفاده می کنید تأثیر می گذارد

وقتی یک قرقره کابل Cat6 یا Cat6A می‌خرید، کیفیت آن کابل تا حد زیادی با نحوه تولید آن تعیین می‌شود - به‌ویژه با دقت و شرایط اکسترودر سیم و کابل برای اعمال عایق روی هادی ها و تجهیزاتی که برای کنترل پیچش هر جفت استفاده می شود.

یک اکسترودر سیم و کابل با ذوب ترکیب عایق ترموپلاستیک (PVC، پلی اتیلن یا مواد LSZH) کار می کند و آن را از طریق یک قالب متقاطع در اطراف یک هادی متحرک عبور می دهد. اکسترودر ضخامت و تمرکز لایه عایق را با تلرانس های بسیار محکم کنترل می کند. برای هادی های کابل اترنت، ضخامت عایق مستقیماً بر ثابت دی الکتریک کابل تأثیر می گذارد که سرعت انتشار سیگنال و امپدانس را تعیین می کند. کابل Cat6 باید دارای امپدانس مشخصه 15 ± 100 اهم باشد. در سراسر محدوده فرکانس آن - مشخصاتی که کاملاً به هندسه عایق ثابت از اکسترودر کابل بستگی دارد.

به همین دلیل است که تفاوت معناداری بین کابل برند ممتاز و کابل ارزان قیمت بدون نام خریداری شده از تامین کنندگان تایید نشده وجود دارد. کابل‌هایی که روی اکسترودرهایی با نگهداری ضعیف یا با دقت پایین ساخته می‌شوند ممکن است دارای ضخامت عایق متناقض، هادی‌های خارج از مرکز (تمرکز تمرکز ضعیف) یا ضخامت دیواره ژاکت متغیر باشند - همه اینها می‌تواند باعث شود کابل استانداردهای عملکرد را حتی در صورت گذراندن یک آزمون تداوم اولیه رد کند. کابلی که با سرعت 100 مگابیت در ثانیه کار می کند ممکن است به دلیل این ناهماهنگی های ساخت، نتواند به طور قابل اعتماد 1 گیگابیت بر ثانیه یا 10 گیگابیت در ثانیه را حفظ کند.

علاوه بر این، برخی از تولیدکنندگان کابل های مقرون به صرفه، هادی های آلومینیومی با روکش مسی (CCA) را به جای مس جامد جایگزین می کنند. CCA دارد تقریباً 60 درصد رسانایی مس خالص است ، مقاومت بالاتر و عملکرد به طور قابل توجهی بدتر در برنامه های Power over Ethernet (PoE) که کابل باید هم داده و هم توان الکتریکی را حمل کند. اگر عملکرد و سازگاری با PoE اهمیت دارد، همیشه بررسی کنید که کابلی که می‌خرید علامت "BC" (مس خالی) به جای "CCA" باشد.

کابل هادی هسته جامد در مقابل کابل هادی رشته ای: کدام را باید استفاده کرد

کابل اترنت در دو ساختار هادی موجود است: جامد و رشته ای. این تمایز بیش از آن چیزی است که بیشتر مردم متوجه می شوند.

کابل هادی جامد

هر یک از هشت هادی معمولا یک سیم مسی واحد است 23 AWG برای Cat6 . کابل هادی جامد برای نصب دائمی طراحی شده است: عبور از دیوارها، سقف ها، مجرا و بین پچ پانل ها و جک های کیستون. در فرکانس‌های بالا عملکرد الکتریکی بهتری دارد (تضعیف کمتر، ویژگی‌های تداخل بهتر)، اما در صورت خم شدن مکرر سفت‌تر و مستعد خستگی رسانا است. کابل هادی جامد نباید در برنامه هایی استفاده شود که کابل به طور منظم جابجا شده، سیم پیچی شده یا در محل اتصالات خم می شود.

کابل هادی رشته ای

هر هادی از چندین رشته مسی نازک به صورت بسته بندی شده تشکیل شده است، معمولاً 7 رشته در هر هادی. کابل رشته‌ای نرم‌تر، انعطاف‌پذیرتر است و خم شدن‌های مکرر را بدون شکستگی کنترل می‌کند - آن را به انتخاب مناسبی برای کابل‌های پچ تبدیل می‌کند: کابل کوتاه بین جک دیواری و کامپیوتر، یا بین پورت پچ پنل و پورت سوئیچ. کابل رشته ای مقاومت کمی در واحد طول نسبت به کابل جامد دارد، اما در طول کابل پچ (معمولاً کمتر از 5 متر)، این تفاوت ناچیز است.

برای کابل های اترنت DIY که به عنوان کابل پچ استفاده می شوند، از کابل هادی رشته ای استفاده کنید. برای سیم کشی ساختاری دائمی در داخل دیوارها، از کابل هادی جامد استفاده کنید.

کابل محافظ در مقابل کابل بدون محافظ: زمانی که محافظ اهمیت دارد

بیشتر کابل اترنت مورد استفاده در منازل و ادارات از نوع UTP – Unshielded Twisted Pair است. ساختار جفت پیچ خورده به تنهایی رد نویز کافی را برای اکثر محیط ها فراهم می کند. کابل محافظ یک یا چند لایه محافظ فلزی - فویل، قیطان یا هر دو - در اطراف جفت ها یا اطراف کل بسته کابل اضافه می کند.

کابل شیلد شده به کانکتورهای RJ45 شیلددار نیاز دارد و شیلد باید به یک زمین مناسب در یک انتها (معمولاً در پچ پنل یا سوئیچ) متصل شود. یک سپر به زمین نامناسب در واقع می تواند نویز را به جای حذف آن ایجاد کند - پدیده ای به نام حلقه زمین. برای استفاده خانگی و اداری استاندارد، کابل UTP با نصب مناسب کافی است برای همه برنامه های مدرن گیگابیت و 10 گیگابیت.

اشتباهات رایج و نحوه رفع آنها

اکثر کابل‌های اترنت DIY شکست خورده به مجموعه کوچکی از خطاهای تکراری بازمی‌گردند. دانستن آنها از قبل باعث صرفه جویی در وقت و اتلاف مواد می شود.

سیم ها از کار افتاده

رایج ترین اشتباه جفت جابجایی به این معنی است که تستر کابل یک خطای "معکوس" یا "جفت تقسیم" را نشان می دهد. یک جفت تقسیم به ویژه موذیانه است: کابل ممکن است با سرعت پایین به هم متصل شود اما در زیر بار در گیگابیت از کار بیفتد زیرا جفت ها به درستی مطابقت ندارند. همیشه قبل از چین دادن، توالی سیم را دوبار بررسی کنید. هیچ راه حلی جز قطع کانکتور و قطع مجدد وجود ندارد.

هادی هایی که به جلوی کانکتور نمی رسند

اگر هادی ها به دیواره جلوی محفظه RJ45 نرسند، پین های چین دار عایق را سوراخ نمی کنند و با مس تماس پیدا نمی کنند. نتیجه یک مدار باز روی آن پین ها است. قبل از چین دادن به قسمت جلوی کانکتور در نور خوب نگاه کنید - باید رنگ هر هادی را در شکاف پین مربوطه ببینید. در غیر این صورت، کابل را دوباره به داخل فشار دهید و رسانایی که کوتاهتر یا خمیده به عقب است را بررسی کنید.

ژاکت داخل کانکتور نیست

ژاکت بیرونی باید به پشت کانکتور RJ45 کشیده شود تا زبانه کشش آن را در حین چروک شدن بگیرد. اگر ژاکت را بیش از حد از تن جدا کنید، هادی ها در پین های رابط متصل می شوند، اما ژاکت آزادانه شناور می شود و نقطه ضعف مکانیکی ایجاد می کند که با کشیده شدن یا خم شدن کابل از بین می رود. کابل را بیشتر برش دهید، با برداشتن ژاکت کمتر، مجدداً رد کنید و مجدداً خاتمه دهید.

فشار چین ناکافی

پیچیدگی که کامل به نظر می رسد اما به طور کامل فشرده نشده است می تواند منجر به اتصالات متناوب شود که تشخیص آنها بسیار دشوار است - کابل یک لحظه از یک آزمایشگر اصلی عبور می کند و لحظه دیگر تحت بارگذاری شبکه از کار می افتد. قبل از رها کردن از یک گیره ضامن دار با کیفیت استفاده کنید که فشرده سازی کامل را تضمین می کند. اگر از ابزاری استفاده نمی‌کنید و شک دارید، فشار محکم دوم را اعمال کنید.

پیچاندن بیش از حد جفت ها

پیچاندن بیش از 13 میلی‌متر هادی در نقطه پایانی عملکرد تداخل را کاهش می‌دهد. این باعث نمی شود کابل در تست تداوم رد شود، اما باعث می شود کابل گواهی عملکرد رده 6 را رد کند. برای استفاده خانگی، ضربه ممکن است نامرئی باشد، اما در محیط‌های پچ پنل با چگالی بالا یا کابل‌های طولانی، باز کردن بیش از حد می‌تواند تفاوت بین عملکرد قابل اعتماد 1 گیگابیت بر ثانیه و خطاهای مکرر باشد.

کابل های اترنت در فضای باز و تخصصی

کابل اترنت استاندارد داخلی برای استفاده در فضای باز یا دفن مستقیم مناسب نیست. ژاکت PVC مورد استفاده در کابل داخلی با گذشت زمان رطوبت را جذب می کند و در نور UV تخریب می شود. برای دویدن در فضای باز - برای مثال، بین یک خانه و یک گاراژ مجزا - به کابلی نیاز دارید که به طور خاص برای قرار گرفتن در فضای باز رتبه بندی شده باشد.

کابل اترنت دارای رتبه در فضای باز از یک ترکیب ژاکت تثبیت شده با اشعه ماوراء بنفش، معمولاً پلی اتیلن سیاه یا یک ترکیب PVC مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش، استفاده می کند که از طریق یک اکسترودر سیم و کابل که برای مقاومت در برابر محیطی فرموله شده است، اعمال می شود. برخی از کابل های فضای باز نیز شامل یک ژل مسدود کننده آب یا ترکیب سیلابی در اطراف جفت ها هستند تا از مهاجرت رطوبت به داخل هسته کابل جلوگیری کنند.

کابل دفن مستقیم یک قدم جلوتر می رود: طوری طراحی شده است که بدون مجرا در زمین دفن شود. معمولاً دارای یک ژاکت ضخیم تر، یک هسته پر از ژل، و گاهی اوقات یک لایه زره اضافی (فولاد یا آلومینیوم) برای محافظت در برابر آسیب های مکانیکی سنگ ها یا جوندگان است. ژاکت بیرونی روی کابل زره دار در دو لایه توسط اکسترودر کابل تولید می شود - یک لایه بستر داخلی روی زره ​​و یک لایه محافظ بیرونی - که آن را به طور قابل توجهی دوام بیشتری نسبت به کابل استاندارد می کند.

برای نصب های هوایی (اجرای بین ساختمان ها از طریق کابلی که بین قطب ها قرار دارد)، شما نیاز دارید کابل اترنت خود پشتیبانی ، که شامل یک سیم پیام رسان فولادی است که در ژاکت ادغام شده یا در کنار کابل قرار گرفته است. این سیم پیام رسان کشش مکانیکی دهانه را تحمل می کند و از کشش هادی های اترنت محافظت می کند.

هنگام پایان دادن به کابل دفن مستقیم یا خارج از منزل با کانکتورهای RJ45 در نقاط انتقال (مثلاً جایی که کابل وارد ساختمان می شود)، از جعبه های اتصال ضد آب و یا کیت های اتصال ژل پر شده به طور مناسب استفاده کنید تا از نفوذ رطوبت در نقاط اتصال جلوگیری شود. کانکتورهای RJ45 خود ضد آب نیستند و هرگز نباید در معرض آب و هوا قرار گیرند.

هنگام ساخت کابل های خود، توجه به قدرت اترنت

Power over Ethernet (PoE) برق DC را از طریق همان کابلی که داده‌های شبکه را حمل می‌کند، ارائه می‌کند و نیاز به منبع تغذیه جداگانه در دستگاه‌هایی مانند دوربین‌های IP، نقاط دسترسی بی‌سیم، تلفن‌های VoIP و حسگرهای IoT را از بین می‌برد. اگر سیم‌های اترنت را می‌سازید که PoE را حمل می‌کنند، باید عوامل دیگری را در نظر بگیرید.

استاندارد IEEE 802.3bt (PoE ) می تواند تا توان 90 وات در هر پورت در هر چهار جفت. در این سطوح قدرت، مقاومت هادی اهمیت قابل توجهی دارد. اتلاف برق در کابل (تلفات I²R) باعث گرم شدن کابل می‌شود و کابلی که در یک بسته با کابل‌های دیگر گرم می‌شود، حتی بیشتر گرم می‌شود. استاندارد 802.3bt شامل دستورالعمل‌های کاهش قیمت است که مشخص می‌کند تا چه حد به حداکثر رتبه فاصله نزدیک می‌توانید کابل‌های PoE همراه را با اطمینان کار کنید.

فقط از هادی های مسی جامد برای کاربردهای PoE استفاده کنید. هادی های آلومینیومی با روکش مسی به دلیل مقاومت بالاتر و تمایل آنها به شکست در نقاط چین تحت سیکل حرارتی که جریان PoE ایجاد می کند، صراحتاً برای PoE توصیه نمی شوند. برخی از انژکتورهای PoE برای آسیب رساندن یا تخریب کابل های CCA در طول زمان شناخته شده اند.

برای کاربردهای PoE پرقدرت، کابل Cat6A نه تنها به دلیل کارایی 10 گیگابیت بر ثانیه بر Cat6 ترجیح داده می‌شود، بلکه به این دلیل که هادی‌های گیج بزرگ‌تر آن (23 AWG، مانند Cat6، اما با قوام ساخت‌وساز بهتر) و تلرانس‌های ساخت سخت‌تر آن - از جمله هندسه عایق سازگارتر - باعث می‌شود که طول کابل در طول تولید کمتر شود و مقاومت پیش‌بینی‌تری در هر واحد ایجاد شود.

پایان دادن به جک های دیواری و پچ پنل ها به جای دوشاخه های RJ45

هر کابل اترنت به کانکتور crimp RJ45 نیاز ندارد. تاسیسات سیم کشی ساختاریافته معمولاً کابل های دائمی را به جک های کیستون نصب شده در صفحات دیواری یا پورت های پانل پچ پانچ 110 خاتمه می دهند. هر دو نوع خاتمه از یک ابزار پانچ پایین استفاده می کنند تا یک crimper.

یک ابزار پانچ به پایین نشسته و هادی را با یک حرکت در یک ترمینال شکافی قرار می دهد. شیار از طریق عایق هادی بریده و با مس لخت تماس برقرار می کند، مشابه نحوه عملکرد پین های IDC (کنتاکت جابجایی عایق) در کانکتور RJ45 در هنگام چین دادن. جک های کی استون با هر دو کد رنگی T568A و T568B برچسب گذاری شده اند، بنابراین شما به سادگی نمودار رنگ چاپ شده روی خود جک را دنبال کنید.

از یک تیغه پانچ 110 استفاده کنید که برای دسته کابلی که در حال پایان دادن به آن هستید رتبه بندی شده است. تیغه های فرسوده شده در اثر استفاده یا از نوع نادرست می توانند پایانه های ضعیفی ایجاد کنند که تست تداوم را پشت سر بگذارند اما گواهی عملکرد را با شکست مواجه کنند. جک‌های کیستون Cat6A با کیفیت بالا از طراحی لولایی یا بدون ابزار استفاده می‌کنند که پیچش جفت را تا حد ممکن نزدیک به نقطه پایان می‌کند و عملکرد تداخلی را حفظ می‌کند که ساخت کابل - که در طول فرآیند اکسترودر سیم و کابل در کارخانه به دقت کنترل می‌شود - برای دستیابی به آن مهندسی شده است..